Crypto mining en datacenters: waarom gemeenten verboden overwegen

Jeroen Vermeer · 2026-02-04

Het is een trend die we steeds vaker zien: gemeenten die crypto mining en datacenters aan banden willen leggen. Canton is het nieuwste voorbeeld, maar zeker niet het laatste. Wat beweegt lokale overheden tot deze stap? En wat betekent dit voor de toekomst van digitale infrastructuur? Laten we eerlijk zijn, die enorme serverhallen zien er niet bepaald charmant uit. Maar het gaat om meer dan alleen esthetiek. Er spelen fundamentele vragen over energieverbruik, ruimtelijke ordening en gemeenschappelijke belangen. ### De energie-uitdaging van crypto mining Crypto mining verbruikt ongelooflijk veel stroom. We hebben het over installaties die evenveel energie vragen als kleine steden. In een tijd waarin we juist zuiniger moeten worden, voelt dat voor veel gemeenten als een stap achteruit. Stel je voor: één mining-faciliteit kan meer elektriciteit verbruiken dan duizend huishoudens bij elkaar. Dat zet de lokale energienetwerken onder enorme druk. En de vraag is wie daar uiteindelijk voor betaalt. ### Ruimtelijke impact en geluidsoverlast Die datacenters nemen niet alleen veel ruimte in beslag - we hebben het vaak over hallen van duizenden vierkante meters - ze produceren ook constant geluid. De koelsystemen draaien 24/7 en dat leidt tot klachten van omwonenden. "Het is alsof er een constante, lage zoem door de buurt hangt," vertelde een bewoner me recent. "Na een tijdje merk je het misschien niet meer bewust, maar het put je wel uit." Gemeenten moeten afwegen: is deze economische activiteit de overlast waard? En past het binnen het karakter van de wijk of het industrieterrein? ### Lokale belangen versus globale technologie Hier zit de kern van het conflict. Crypto mining en datacenters opereren vaak op globale schaal, maar de gevolgen zijn lokaal voelbaar. De winsten vloeien weg, terwijl de kosten - aan infrastructuur, milieu en leefbaarheid - lokaal blijven. Gemeenten vragen zich terecht af: wat levert dit ons eigenlijk op? En is er een betere bestemming voor deze schaarse ruimte en energie? ### Alternatieven en toekomstvisies Sommige gemeenten experimenteren met strengere eisen in plaats van volledige verboden. Denk aan: - Verplicht gebruik van duurzame energie - Geluidsnormen die strenger zijn dan wettelijk vereist - Eisen aan warmteterugwinning voor verwarming van woningen - Bijdragen aan lokale infrastructuur Dit benadert het probleem anders: niet 'nee' tegen technologie, maar 'ja' onder voorwaarden die de gemeenschap beschermen. ### Wat betekent dit voor Nederland? Ook in Nederland zien we deze discussie opkomen. Onze ruimte is schaars, onze energienetwerken staan onder druk, en we hebben ambitieuze klimaatdoelen. De vraag is niet óf we hierover moeten nadenken, maar hoe. Misschien moeten we minder kijken naar wat we willen verbieden, en meer naar wat we willen bereiken. Een duurzame digitale toekomst die past bij onze Nederlandse waarden en ruimtelijke planning. Want laten we wel wezen: digitale infrastructuur hebben we nodig. Maar wel op een manier die past bij onze samenleving. Dat vraagt om slimme oplossingen, niet alleen om verboden. De komende jaren zullen meer gemeenten met deze dilemma's worstelen. De uitdaging is om beleid te maken dat zowel de digitale toekomst omarmt als de lokale belangen beschermt. Dat is geen eenvoudige opgave, maar wel een noodzakelijke. Wat vind jij? Moeten gemeenten strenger optreden tegen crypto mining en datacenters? Of zien we hier vooral kansen die we beter moeten benutten?